آنیل ، دختر مهر و ماه من و آراد ، نفسم

چه لطيف است حس آغازي دوباره، و چه زيباست رسيدن دوباره به روز زيباي آغاز تنفس... و چه  حیرت انگیز است ، روز ابتداي بودن! و چه اندازه شيرين است امروز... روز ميلاد... روز تو! روزي که تو آغاز شدي! آری امروز است همان روزی که وعده داشتیم روزی که قرار بود بیایی و همه داشته ها و نداشته هایم شوی روزی که آمدی و زندگی را معنا بخشیدی  روزی که مادر شدم پروردگار را سپاسگزارم که مرا لایق دانستی ...   بهشت من خوش آمدی  که کاشانه مان  رنگین کمان شد....   15 مهر1392 صبح زود یه دوش گرفتم و همراه بابا و مامانی رفتیم بیمارستان بهمن تو شهرک غرب، ساعت 8 اونجا بودیم. مامان مینو و ...

دخترماه ومهر من! راهروهای ذهن خسته من تاریک و پر از ابهامند.به خورشید چشمهایت بگو تا طلوع کند و این شب پراز دلشوره را به پایان ببرد.به خورشید چشمهایت بگو تابرمن بتابد و گرم کند این دستهای سرد و پراز تردید مرا. دخترکم! شاید اگر تو بیدارشوی و با آن نگاه ناب و پراز مهربانیت به من زل بزنی, کلمات یخ زده ذهنم گرم شوند و به جوش و خروش بیایند و برای تو از حال این روزهای من بگویند.  هفته اول مهرماه1392 عاقبت دريك شب ازشبهاي دور           كودك  من پا به دنيا مينهد آن زمان بر من خداي مهربان              نام&...